ANA SAYFA

Düşünce Atölyesindeki Diğer Yazılar
   
   
   
   
   
   
   
 
     
   
     
   
   
   
   
   
   

 

 

 

                              

 MESUT BİR ŞİİR OKUR, MESUDE DUYMAZ

Geçen yılbaşında oturup eğlendiğiniz mekana yeniden gidiyorsunuz bu yıl da yine. Geçen yılki arkadaşlarınızdan biri yok şimdi. Gitti, hiç de gelmeyecek. Dün gece onun anısına toplanıldı. Mesude'nin yemeğinde başka mesutların haberi alındı, sevinildi.

Azmi Toğuzata türküleriyle Ali Ulusoy ise şiirleri ile geceye renk katsın diye. Mesude Aydan arkadaşımıza armağan edildi ezgiler... Duymuştur belki de bizi, sabah ikiye kadar oradaydık.

Şaka gibi... Bir varsın, bir yoksun...

Bir gün biz de gideceğiz, arkamızdan şiir okuyan olur mu bilemem, okunsun isteriz elbette.

O gitti hiç gelmeyecek...

Gidenler hiç gelmeyecekler...

Mesude Aydan gitti.

Dostluk kalır geriye, içilmiş bir çaydan, okunmuş bir şiirden, gözyaşlarından, zaman paylaşımından...

Biliriz bakar arada sırada neler oluyor o dünyada diye başını kaldırıp, görür ve Salah Birsel'in "Kamer Hanım" şiirini anımsar.

Ben ise "Sen aşk şiiri yazamazsın Hasan Hüseyin, Çünkü senin şiirin aşkın ta kendisidir" deyişini anımsarım Korkmazgil'den.

Güneşin sofrasında söylenen türküyü söyledik hep birlikte en son olarak, "dostların arasındayız / güneşin sofrasındayız"

İyi uykular Mesude.

 

 

         Av. Ali Ulusoy, Ankara, 30 Aralık 2007