BİLGİSAYARLAR YAŞANTIMIZA ÖYLESİNE GİRDİ Kİ...

Bilgisayarın işletim sistemi her açıldığında ‘MERHABA HOŞ GELDİNİZ’ diyor. Canlı bir varlık olmamasına rağmen onun bizi her gördüğünde merhaba demesi hoşumuza gidiyor. Oysa anahtarı olmasına karşın kaç kişi bir ‘hoş geldin’ cümlesini duyabilmek için zile basıyordur. Ne zormuş bu ’hoş geldin’ i duymak. Televizyondaki dizilerden bir sahne kaçırılmasın diye kapıdaki selamlaşma anı kaçırılıyor.

Bu kısa ama önemli cümleyi söylememizi engelleyen ya televizyon oluyor ya da bilgisayara. Her ikisi de bize teknolojinin armağanı. Teknoloji dediğimiz şey ise insanoğlunun bilinçli ve istekli çabasının sonucu. Bunlar dış dünya ile iletişim sağlamamızı kolaylaştırıyorlar bir bakıma. Evet öyle de bir bakıma da bizleri yalnızlığa, içe çekilmeye itmiyorlar mı? Çocuklarımızın derslerini gereğince çalışmalarına engel olmuyorlar mı?

Çocuğumuz varsa sadece ona değil de eve bilgisayar alsak, böylelikle o da biz de kullanabilsek, evdeki çatışmaları en aza indirebiliriz. Herkesin kendi kullanım saati olursa çocuğun derslerini yapması için zamanı ayırmasına katkıda bulunabiliriz. Bunu yapmadığımız zaman çocuğumuzun cazip bilgisayar oyunlarından başını kaldırıp ta derse yönelmesi, dışarıya çıkıp arkadaşlarıyla konuşması, iletişimini güçlendirmesi zor olacaktır.

Bir de bilgisayar virüsleri, solucanları var yaşantımızı zorlaştıran. İşimizi bilgisayarla yapmak alışkanlığına ulaştığımız için bütün verilerimiz bilgisayarın hard diskinde. Her gün yedekleme de yapmıyoruz haliyle. Mail kutularımızdaki maillere zaman zaman gereksinim duymaktayız. Ama o da ne? Bilgisayarımız açılmıyor. Hastalıklı beyinlerin ya da bunu bir sektör olarak algılayan yine sağlıksız kuruluşların tehdidi altındayız. Zaman kazanacağız derken, zaman kaybetmeye başlıyor ve ruh sağlığımızı yitirme tehdidi altında kalıyoruz.

Acaba bilgisayarı yaşantımıza bu kadar fazla sokmakla yanlış mı yaptık? Bilgisayarı kullanacağız, işlerimiz kolaylaşacak derken bilgisayar mı bizi kullanmaya başladı? Bilgi işlemek, elektronik beyin derken acaba biraz da tembelliğe mi alıştık? Bilgisayarın gelişme ve yenilenme hızı bizim hızımızı aştığı için onu yakalamakta zorluk çekmeye mi başladık?

Bilgisayar bir dönem varlıklı olmanın, gücün simgesiydi belki. Nasıl siyah televizyonla başlayıp evlerimizde ikinci, üçüncü televizyonumuz olduysa evdeki bilgisayar sayımız artıyor mu yoksa. Masa üstü bilgisayarların yanı sıra taşınabilir bilgisayarımızla bilgilerimizi, programlarımızı istediğimiz odaya ya da şehire taşır mı olduk?

Bilgisayardan vazgeçemeyeceğimiz ortada, ama onu yararlı bir çalışanımız olarak kullanmayı becerebilsek bari. Yoksa bilgisayar verimliliğimizi düşürmeye başlayacak ve en büyük zaman çalıcımız olarak ortada durmaya devam edecek.

Sabah internetteki gazetelere şöyle bir gözatsak,

Sevdiğimiz köşe yazarlarının bize o gün iletmek istediği mesajları hızlıca okusak,

Arama motorlarını daha sık kullansak,

Daha sonra işimiz yarayacağını düşündüğümüz web sitesi adreslerini sık kullanılanlar listemize eklesek,

Belgelerimizi topladığımız klasörleri alt dizinler halinde tutarak bilgileri tasnif etsek,

Bilgileri kaydederek, CD ya da DVD ye yedekleme alışkanlığını edinsek,

CD lerin üzerine kalıcı mürekkepli kalemimizle neyi içerdiğini ve tarihini eklemeyi unutmasak,

Bilgisayarı sadece oyun için kullanmasak, oyun için kendimize kısıtlı zaman ayırsak,

Virüs ve solucan tarama programlarını düzenli olarak kullansak,

Bilgisayardan daha verimli yararlanmış oluruz.

Son söz: Bilgisayarın yararları da zararları da ortada. BİLGİSAYARI BİZ KULLANDIĞIMIZ SÜRECE YARARLI, BİLGİSAYAR BİZİ KULLANMAYA BAŞLADIĞI SÜRECE ZARARLIDIR.

Av. Ali Ulusoy

www.happykids.com.tr

aliulusoy@happykids.com.tr