(Neşet Bey Ozan’ın okuduğu ilköğretim okulunun rehberlik öğretmeni)

 

(A.U.) – Neşet Bey merhaba.

 

(R.Ö) -       Merhaba.

 

(A.U.) – Neşet Bey rehber öğretmeni olarak Ozan hakkındaki gözlemlerinizi rica edebilir miyim?

 

- Tabi. Ozan, birinci olarak, bizim okulumuzun özellerinden bir tanesi. Bizim için her zaman özel oldu. Bu özelliğini kendisi yarattı. Çünkü farklı olduğunu, farklılığını hissettirmeden yaşattı bize. Öğrencilerle ilgili hiçbir sıkıntı yaşamadık, çünkü Ozan paylaşımını duygularıyla 

yaşayan bir çocuk ve her zaman duygusallığıyla insanları etkileyebiliyor. Arkadaşlarını, öğretmenlerini bunun haricinde kendi aynı sıkıntıyı

yaşayan çocuklarla arasındaki farklılığını da gözlemledim. Kendi alanımla ilgili çok iyi yetiştirilmiş, en azından potansiyelinin en üst seviye-

lerinde dolaşan bir öğrenci. Doğrusunu söylemek gerekirse sınıf içerisindeki alt grubun üzerinde bir çocuk. O konuda çok mutlu oluyorum.

Duygularını şiirlerle veya direk olarak çok rahat açıklayabilen genç diyeyim artık. Ozan’ı 3. sınıftan itibaren çok iyi tanıyorum ve geçirdi-ği aşamaları çok rahat gözlemliyorum. Şu andaki hali tam bir gençliğe geçiş aşamasını yansıtıyor. Bütün ilgileri, yetenekleri veya arkadaşları arasındaki beklentileri  hepsi artık geçliğin gerekliliğini gösteriyor.

 

(A.U.) – Ozan’ın çok seviyor herhalde.

 

-        Evet.

 

(A.U.) – Sevgi, sevdiği kızlar öğretmenler var mı ?

 

-       -       Evet bazen bununla ilgili tabi komik anlarda yaşıyoruz. Biraz önce söylediğim gibi Ozan sevgisini çok doruklarda yaşayan bir çocuk pardon genç.Sevdiği bir kız arkadaşı var. O kız arkadaşı da çok özel bir insan, aslında yıllardır Ozan’a hep destek olmuş hep korumuş kız öğrencimiz. Ozan da bu ilgiye sevgisinin en doruğunda yaşayarak ona cevap verdi. İşe mektuplar yazarak, şiirler yazarak ona sevgisini sunuyor. Öğretmenine  kendi bakış açısından direk sevdiğini söyleyerek nefret ettiğine de direk nefretini belirterek ama bu nefret geçici bir nefret . Çünkü öğretmenine seni sevmiyorum dediği zamanı da biliyorum ama onun hemen akabinde öğretmenim nasılsınız iyi misiniz? diye hatırını sorduğunu da bilirim. Çünkü onun düşüncelerine karşı çıktığınızda kendini engellenmiş hissediyor.Ona karşı bir tepki olarak sevmiyorum ve nefret ediyorum şeklinde gösteriyor ama içinde asla bir nefret olmayan bir genç.

 

(A.U.) – Peki hocam Ozan’ın bir mektup öyküsü var.Şimdi, son günlerde yaşadığı o beni üzen konuda bilgilendirildiniz ve o olayı anlatır mısınız?

 

-       -       Yeni gelen Beden Eğitimi Öğretmeni çok genç. Derste Ozan kız arkadaşına mektup yazıp yollarken yakalıyor ve okuyor.. Ondan sonra öğretmen elinde kağıtla bana geldi. Ozan kağıda ‘Öğretmenim sizden nefret ediyorum.’ Yazmış. Daha sonra başka bir kağıt gösterdi. ‘Sizi ölüm bekliyor.’ diye. Ben tabi Ozanı çok iyi tanıdığım için kahkahayı patlattım. Öğretmen endişeli ben ne yapayım, üzerine mi gideyim, konuşayım mı?... Hayır, O sakinleşir normale döner dedim. Üstüne gitmenize gerek yok. Sonra Ozanla konuştum neden böyle oldu dedim. ‘İşte öğretmenim, mektup yazıyordum öğretmenim aldı’ dedi.Ama senin derste yazmaman gerekiyordu, dışarıda yazıp verebilirdin dedim. ‘Olsun O’da benim özel mektubum okumaması gerekirdi’ dedi. Yani bu şekilde kendini çok iyi ifade edebilen bir genç.

 

(A.U.) –Peki Ozan’ın Akademik yaşantısının yavaş yavaş sonuna geldiğini düşünüyoruz. Sizin bu konudaki düşünceniz ve bize öneriniz ne olabilir?

 

-O konuda sonuna kadar haklısınız. Her şeyi gerçekçi olarak kabullenmek problemin çözümü için başlangıç oluyor.Bizim için başlangıç aşaması, biraz önce örneklerle de sınıfın örneklerde sınıfın en alt bölümünde değil onun  bir üstünde yer alıyor diye söylemiştim. Kendini ifade etmesi, duygularını çok iyi yansıtabilmesi, konuşmasında küçük bozukluluklar olsa dahi yine konuşma olarak ta ifade edebilmesi  yanında lisede bu düzeydeyken başarılı olamayacağını biliyorum. İşte bu gerçekçilikle yola çıkmamız gerekir. Ama Ozanın, örneğin, en çok sevdiği şey, müzik, müzikten çok hoşlanıyor, şiirden çok hoşlanıyor.. Bu konularda veya sanatın herhangi bir kolunda, mesela tiyatro olabilir, bu alanla ilgili farklı bir okula, farklı bir alana yönlendirilmesi gerekiyor. Normal liselerde hem onu tanımayan bir okula gidecek, çünkü buradaki arkadaşlarından ayrılacak, onu anlayan, onu dinleyen, onu tanıma fırsatı bulan arkadaşlarından ayrı kalacak ve kendini çok yabancı bir ortamda hissedecek. Örneğin ben, Ozan derse girmediğinde, çok fazla abartmadığında, ‘Tamam Ozan, bu senin kararın, girmeyebilirsin’ dediğim zamanlar oluyordu. Ama lisede buna izin verilmeyecek. Orada katı kurallar var; en azından on gün geçtiğinde devamsızlıktan kalıyor. Ve onun için bu duygusal olarak  bir yıkım olacak.. Oysa burada okulu çok seviyor, arkadaşlığı çok seviyor. Bu ortamdan uzaklaşmak onun için bir yıkım olacak. Bunun için de dediğim alanda yönlendirmek gerekiyor.

 

(A.U.) Milli Eğitim Bakanlığı’nın Çıraklık Eğitimle ilgili bölümünde acaba Ozan’ın yeteneklerine yönelik bir yer bulabilecek miyiz? Ya da biz mi başlatmak zorunda kalacağız?

 

-       Şimdi, tabi ki o okulların buna bakış açıları çok önemli. Turizm Otelcilik olsun, başka okullar olsun ‘Ozan gibi farklı çocuklar için ne gibi bakış açıları var, ne gibi prosedürleri var?’ bunları öğrenmek gerekiyor. Bunun içinde görüşmeler yapmak ve alanı iyi değerlendirmek gerekiyor. İyi taramak gerekiyor. En önemlisi Ozan’ın yıpranmaması için.

 

(A.U.) Çıraklık Mesleki Eğitimdeki kursların Ozan için daha yumuşak bir geçiş sağlayabileceğini düşünüyoruz...

 

-       Evet, tabi bunun daha yumuşak bir geçiş sağlayacağı kesin. En azından, şu anda yetenekleri  ve ilgileri  tam olarak belirginleşmedi Ozan’ın. Bunun belirginleşmesi için en azından denemek gerekir. Farklı kurslar olabilir, faaliyetler olabilir.. Bunun için de bu dönemde, sekizinci sınıf döneminde bunu tesbit etmek gerekir. Onun için yönlendirmek mümkün, o okula gittiğinde çok çabuk sıkılabilir. İlgi ve yeteneklerini test etmezsek çok çabuk sıkılabilir.

 

(A.U.) Verdiğiniz bilgi ve önerileriniz için gerçekten çok teşekkür ederim.

 

 

27.11.2002