Bir veli toplantısının ardından... ( 1 Nisan 2001- Naz Önokul, Ankara)

Veli toplantımızı sanatsal bir paylaşıma döndürme fikrinin filizlenmesi de birdenbire olmuştu; duygularını bizimle en güzel paylaşabilecek kişinin, önce iş, sonra arkadaşlık ilişkimizi kolaylıkla ve zevkle yürüttüğümüz ALİ ULUSOY olmasına karar vermemiz de...

Düşüncemizi O’na açtığımızda yoğun programına rağmen, böyle bir oluşumda severek yer alacağını söyledi. Konuyu belirlemeye çalışırken, daha önce birçok kez izleme şansını bulduğum konuşmalarının aslında ne kadar HAYATLA ilgili olduğunu fark ettim. Hayat sürekli pozitif penceresinden bakmayı becerebilen sayılı insanlardan olabilme erdemi ile birleştirince de konu ortaya çıkıverdi “HAYATI POZİTİF ALGILAMAYA DAİR...”

Velilerimizi bu yıl ki toplantımızın formatının biraz daha farklı olacağı konusunda küçük küçük bilgilendiriken aslında beklenti düzeylerini çok da yüksek tutmaya çalıştığımı far ettim. Ama, ALİ ULUSOY’u toplantıya 5 gün ve 2 gün kala son detaylar için profesyonelce notlarını düzenlemiş bir halde görünce boşuna tedirgin olduğuma karar verdim.

Toplantı günü salon hızla dolmaya başladığında Ali Bey son derece rahattı. Salonun görünümü, ikramlar ve banyolara kadar kendi sorumluluğunda olmayan bir sürü detaya dikkat ediyor ve onlarla ilgili öneriler, çözümler üretiyordu.

Toplantı başladığında izleyicilerin O’nu kendilerinden biri gibi algılamaları 2 dakika kadar sürdü. Aralarındaki pozitif elektrik, herkes ile kurduğu göz teması, sesindeki anlamlı iniş-çıkışlar ve aralara serpiştirilen doyumsuz şiirler, konuşmacımızı seçerken ne kadar isabetli davrandığımızı gösteriyordu. 90 dakika boyunca salondan tek kişinin bile ayrılmaması onlarında neler hissettiklerini ortaya koyuyordu. Toplantı bittiğinde tüm misafirler ve bizler yaşadığımız duygu yoğunluğundan sersemlemiştik. Fakat herkesin üzerinde birleştiği nokta ALİ ULUSOY’un etkili bir hatip, usta bir arşivci, çok iyi bir şiir yorumcusu ve paylaşacak çok şeyi olan bir eğitimci olduğu idi.

TEŞEKKÜRLER ALİ ULUSOY